Menu

Blogs

  1. We lift our hands to the sanctuary, we lift our hands to give You the glory. Een lied klinkt op de radio. In gedachten zie ik de charismatische evangelist weer op het podium heen en weer springen. Ik was halverwege de twintig, pas getrouwd en mijn huwelijk lag als een gebroken spiegel in duizend stukken op de grond. Een jawoord ontkracht door naïeve jaren van leugens en ontkenning. Meer

  2. Op mijn boekenplank staat een beduimelde schat: Jip en Janneke. Tweede boek. Voor in het boek lees ik de opdracht: 25 september 1979, voor mijn vriendje Merika. Merika, zo noemde de driejarige gever mij, want hij had net een liedje geleerd over Amerika. Er is nog een foto waarop ik gefascineerd kijk naar de plaatjes in het boek – lezen kon ik nog niet op mijn vierde verjaardag. Wat ik me vooral herinner is de vreugde: je kunt een boek krijgen. Je kunt een boek bezitten. En dan kun je het elke dag lezen, zo lang je maar wilt. Meer

  3. Twee jaar geleden begon ik met schrijven voor Ark Mission. Ik was zenuwachtig, het was mijn eerste keer dat ik voor iemand anders dan mijzelf schreef. Ik was bang dat ik het verkeerd zou doen of dat ik misschien de plank helemaal mis zou slaan. Een heleboel onterechte gedachtes. Ik heb genoten van het schrijven en ik hoop dat jij hebt genoten van het lezen van de blogs. Vandaag schrijf ik mijn laatste blog voor Ark Mission en weer haper ik. ‘Wat moet ik schrijven, waar moet het over gaan?’ Meer

  4. Komend weekend gaat de klok een uur terug. Wintertijd. Voor veel mensen kondigt het verzetten van de klok een periode aan waar ze niet bepaald naar uitkijken. Donker, grijs, nat, koud … het liefst blijven we binnen onder een grote stapel dekens. Meer

  5. Vandaag teruggekeerd van een vijfdaagse voetreis. Niet zomaar wat gewandeld, nee, een heuse pelgrimage gelopen, naar Santiago de Compostella, compleet met pelgrimspaspoort en certificaat. Niet dat ik iets heb met de legende over Jacobus die ten grondslag ligt aan de beroemde Camino, en al helemaal niet met Jacobus als de “Morendoder”. Maar toch, zo’n pelgrimage is wat anders dan de (avond) vierdaagse lopen. Meer

  6. Ze zit voor zich uit te staren terwijl ze haar handen over haar schoot wrijft in het wiegende ritme van de schommelstoel. De regen tikt tegen het raam. Het is een grijze dag. De zon heeft besloten vandaag binnen te blijven. Meer

  7. In verband met de Week tegen Eenzaamheid schreef Mark de Boer een gedicht, ingegeven door een actueel en triest bericht dat hij las. Meer

  8. Het is het einde van een warme middag in Jeruzalem. Op het dak van zijn paleis geniet een man van de opstekende wind. Maar wat ziet hij daar? Een mooie vrouw baadt zich, niet wetend dat ze gezien wordt. De man kan zijn ogen niet van haar afhouden. Meer

  9. Het scheelt maar weinig of de mouw van zijn toga had vlamgevat. Enthousiast gooit de dominee nog wat extra hout op het kampvuur dat hij samen met de kinderen zorgvuldig heeft opgebouwd. ‘Let there be light,’ roept hij vrolijk. De mensen die langs de kerk lopen kijken hem verward aan – verbaasd, maar toch ook wel nieuwsgierig. Wat is er gaande, daar op het grasveld voor de kerk? Meer

  10. Nicodemus - een monoloog bij Johannes 3 Meer