Menu

De kracht van kwetsbaarheid

Brené Brown heeft er meerdere onderzoeken aan gewijd en boeken over geschreven: over de kracht van kwetsbaarheid, over moedig zijn ondanks je imperfecties, over verlangen naar verbinding, over schaamte en over leiderschap.

Ik hou van deze boeken, ze beschrijven wat ik zelf ook zo graag wil bereiken. 100% mezelf durven zijn, inclusief mijn imperfecties, mijn falen en mijn schaamte daarover.

Sinds ik 2,5 jaar geleden tot een levend geloof kwam, heb ik hierin grote stappen mogen zetten. Mijn imperfecties en mijn falen waren duidelijk zichtbaar. Mijn schaamte hierover ook. En toch voelde ik me vrij, ik had niks te verbergen. Ik had Jezus in mijn leven en in mijn hart toegelaten. Vanaf dat moment ervaarde ik een sterke drang om de liefde en genade van Jezus te delen en te verspreiden. Maar hoe? Ik bad ervoor, stelde mezelf beschikbaar voor Hem en ik wachtte en wachtte en wachtte… Ik schreef veel, op die manier kon ik al enigszins iets uitdragen, maar ik had een honger naar meer. Ik kon wel van de daken schreeuwen wat Jezus in mijn leven had gedaan. Dit gunde ik iedereen die worstelde in het leven! 

Enkele maanden geleden ontving ik een uitnodiging uit onze gemeente, of ik mijn getuigenis wilde delen binnen de vrouwenvereniging. Toen vloog het ineens me aan. Ik? Waarom ik? Twijfel overviel me, wilde ik dit? Ik bad ervoor, maar ik wist tegelijkertijd dat ik dit al had gedaan en nu was het tijd om te antwoorden. Ja, dit wil ik doen. Niet voor mezelf, maar om Hem groot te maken.  

Ik bereidde me goed voor, zag alle rampscenario’s voorbij komen en telde de uren af totdat ik aan de beurt was. Schrijven lukt wel aardig, maar spreken in het openbaar? Waarom ik Heer? Waarom ik niet? Waarom niet jij? Voel je je klein, niet waardevol genoeg om te spreken over God? Ervaar je schaamte over jezelf of over je verleden? Ben je bang voor afwijzing wanneer je kwetsbaar bent?

Laat me je nog kort vertellen hoe het verder ging die middag. Ik deelde mijn getuigenis, ik was op en top kwetsbaar, ik liet mijn imperfecties zien. Ik genoot eerlijk waar van deze stap in geloof. Toch merkte ik dat kwetsbaar zijn niet vanzelfsprekend is voor mensen. Het was lastig om in verbinding te komen met de anderen, om van hart tot hart met elkaar te spreken, als vrouwen onder elkaar te spreken over de vreugdes van het vrouw zijn, maar ook over de struggles die het met zich meebrengt. Wat gebeurt er wanneer je als enige kwetsbaar durft te zijn en de ander niet thuis geeft? Je kan gaan denken dat je de enige bent die zich zo voelt of de enige die moeiten ervaart in het leven. Dit kan tot eenzaamheid leiden. God heeft het zo niet bedoelt, Hij heeft ons gemaakt om elkaar tot steun te zijn, om elkaar te bemoedigen in goede en kwade dagen. Om elkaars schouder te zijn in verdrietige tijden, maar ook met elkaar te juichen in mooie momenten.

Na het spreken kon ik twee dingen doen. Of ik zeg: ‘Dit nooit meer!’ of ik zeg: ‘Al is er maar één zaadje geplant, dan is mijn missie geslaagd.’ Ik koos voor het laatste. Ik hoop en bid dat ik meer en meer mensen met Gods liefde mag aansteken, maar ook met durf en moed om kwetsbaar te worden. Want als we allemaal een beetje meer van onszelf laten zien, onze scheuren durven te tonen, geeft dat God de kans om erdoorheen te schijnen! We zijn niet perfect, maar in Zijn ogen zijn wij ontzettend waardevol. Durf jij jezelf te laten zien? Durf jij te getuigen van wie Jezus is voor jou? Ga ervoor, Jezus juicht over jou!!

Christien Korf, blogger

Uw e-mail adres wordt niet gepubliceerd