Menu

Deel je verhaal

Deel je verhaal

DoorErica Kramer Datum30 augustus 2019 0 reacties

typewriter

Een jaar of dertig geleden gaf mijn oma aan mijn opa een typemachine voor zijn verjaardag. Ze zei erbij: ‘Ep, ik denk dat je je levensverhaal op moet schrijven voor je kinderen en kleinkinderen.’

Algauw ratelden de toetsen. Een kleindochter bood aan om opa’s verhaal over te tikken in een tekstverwerkingsprogramma. Ze printte het voor alle kinderen en kleinkinderen, deed er mapjes omheen et voilà.

Sommige ontdekkingen uit opa’s levensverhaal gaan me aan het hart: mijn overgrootouders verloren drie van hun vijf kinderen en gingen ook nog eens door een financieel dal toen iemand voor wie ze borg gestaan hadden zijn rekeningen niet meer kon betalen. Hoe hebben ze in die tijd het hoofd boven water weten te houden? Opa schrijft niet veel over het geloof van zijn ouders, maar ze waren wel kerkgangers. Zouden ze ondanks alles hebben kunnen leven vanuit hoop?

Delen van opa’s verhaal ontroeren me. Zo is de trouwtekst van mijn grootouders een van mijn lievelingsteksten, Romeinen 8:31: ‘Zo God voor ons is, wie zal tegen ons zijn.’ Ook vond ik het vertederend om details te lezen over de jeugd van mijn vader – hoeveel moeite mijn grootouders hadden om hem warm te houden in de ijskoude winter van 1941, hoe hij als jong kind een been brak. Mijn opa en vader zijn overleden, maar dit boekje is een venster op hun leven.

Ik geniet van de anekdotes die opa deelt. Zo herinnert hij zich een pientere arbeider uit de buurt die maar één koe had. Hij verkocht deze koe aan het begin van de Tweede Wereldoorlog en kocht thee van de opbrengst. Zoals hij verwachtte, werd thee gedurende de oorlog schaarser en schaarser. Met de opbrengst van zijn theehandeltje kon hij na de oorlog een redelijk grote boerderij kopen.

Af en toe wil ik opa vragen: Hoe ervoer u dit of dat? Opa spreekt veel over wat hij deed, en minder over wat hij voelt. Maar voor wat ik wel kan lezen, ben ik oma, opa en de desbetreffende kleindochter nog altijd dankbaar.

Aan deze herinneringen van mijn grootvader moest ik denken toen ik een poosje geleden voor Ark Mission Kostbare schatten redigeerde. Daarin delen verschillende ‘ouderen van nu’ hun levensverhaal. Wat een prachtige levenslessen zijn er te leren uit deze geschiedenissen. Je merkt hoe groot de menselijke veerkracht is en hoe God trouw is, ook in moeilijke tijden.

Zou het niet fantastisch zijn als we de ouderen die we kennen de oren van het hoofd vragen over vroeger? Wat een rijkdom als je als jongere generatie mag staan op de schouders van de oudere. Als je de wijsheid die met de jaren komt al doorgegeven krijgt terwijl je nog jong bent.

Erica Kramer

Redacteur en blogger

Binnenkort leest u op arkmission.nl meer over het boek Kostbare schatten. Deze uitgave is onderdeel van het project Leven in verbondenheid. Kijk op de doelgroepenpagina over eenzamen voor meer informatie over dit project.

Uw e-mail adres wordt niet gepubliceerd