Menu

Kerstkaartenstress

Kerstkaartenstress

DoorErica Kramer Datum20 december 2019 0 reacties

kerstkaarten

Mama, broer 1 en zijn gezin, broer 2 en zijn gezin, dat ene vriendengroepje uit mijn studententijd, die andere vriendinnen van de middelbare school … Oh nee, ik heb geen kerstkaartjes meer. Ik fiets naar de drogist, waar ze leuke kaartjes hadden. Hadden, want ze zijn op. Ik wurm mezelf tussen de rijen voor de kassa door, weer naar buiten.

Dan maar naar die leuke winkel met betaalbare huisaccessoires. ‘We hebben zaterdag de laatste kerstkaarten verkocht.’ Oké. Ik loop winkel in, winkel uit. Overal is het druk. Nergens zijn kaartjes. Pas bij de boekwinkel slaag ik: een prijzig pakje met tien mooie kaarten. En ik schrijf verder: een vriendin, die dame uit mijn kerk, mijn nicht, de korfballers. Voor ik het weet zijn de kaartjes weer op. Terug naar de drogist. Gelukkig blijken ze voorraad te hebben binnengekregen, mooie, met een kek kerststalletje. Maar ik denk wel: waarom doe ik dit eigenlijk? De meeste ontvangers zullen er snel een blik op werpen, hem misschien nog een week of twee ophangen, en dan belandt hij bij het oud papier. En ik vergeet altijd wel iemand. Dan ontvang ik een kaartje, en denk ik: o ja, die-en-die, oeps!

Nu zijn de kerstkaarten nog maar het begin van een drukke periode. Een tijd van kerstlunches en -diners, -vieringen en -vakantie. Van boodschappen in drukke supermarkten en lange autoritten naar familie. Oh boy! Heeft dit nog iets met die kribbe in Betlehem te maken? Nou ja, Maria’s stress zal erger zijn geweest dan de mijne: hoogzwanger op reis, geen plek in het nachtverblijf en dan de bevalling. Maar daarna komen er bonkige herders met een wonderbaarlijk verhaal over engelenkoren. Ze zijn op zoek naar de pasgeboren Redder in de kribbe. Maria verstilt, komt tot rust – ze neemt de tijd om hun woorden te bewaren in haar hart.

Daar wil ik van leren. Weet je wat, ik begin een weekje vroeger met mijn goede voornemens. Ik wil ook de woorden over mijn Redder bewaren in mijn hart. Stilstaan bij wat Hij voor me gedaan heeft. Me niet druk maken maar vertrouwen. Niet klagen over wat ik anders zou willen zien, maar dankbaar zijn voor wat ik ontvangen heb. Dan landt dit goede nieuws ook in mijn hart: ‘Wees niet bang, want ik kom jullie goed nieuws brengen, dat het hele volk met grote vreugde zal vervullen: vandaag is in de stad van David jullie redder geboren. Hij is de messias, de Heer.’ (Lucas 2:10-11)

P.S. Misschien hebt u ergens vóór december kerstkaarten geschreven voor de Kerstkaartenactie van Ark Mission. Ze zijn intussen uitgedeeld, en met vreugde ontvangen!

Erica Kramer
Redacteur en blogger

Uw e-mail adres wordt niet gepubliceerd