Menu

Jij ook de beste wensen

new-years-eve-3905176_1920.jpgdinsdag 08 januari 2019

Als goede wensen automatisch werkten, wist ik me voor 2019 bij voorbaat royaal verzekerd van welzijn, gezondheid en geluk. Om exact twaalf uur middernacht, toen de laatste tonen van Bohemian Rhapsody al overstemd werden door massaal boven mijn stad in alle kleuren uitbrekend vuurwerk, incasseerde ik die goede wensen van vrouw en kinderen, vrienden en buren.

Ik op mijn beurt deelde ze ook kwistig uit. Helaas weet ik uit vele tientallen eerdere oudejaarsnachten al, dat goede wensen niet per se ook uitkomen. Het zijn uitdrukkingen van wat je hoopt en je elkaar (en jezelf) gunt, niet meer en niet minder. Is het daarom eigenlijk zinloos en zonder inhoud? Dat lijkt me niet. Een oprechte uitwisseling van goede wensen aan elkaars adres zouden we om te beginnen al positief mogen waarderen als een vorm van wellevendheid. Als alle conventies zouden wegvallen, iedereen elkaar ongevraagd met je en jou aansprak en opstaan voor ouderen in het openbaar vervoer een herinnering uit lang vervlogen tijden zou worden, krijgt ons samenleven veel ruwe randen waaraan velen zich lelijk kunnen bezeren. Conventies en tradities, rituelen, zoals oliebollen bakken en elkaar gelukkig nieuwjaar wensen (pakweg die eerste week, daarna is het nieuwe er ook wel weer af …)  vormen bruggetjes naar de ander en helpen ons door ongemakkelijke situaties heen.

Het zijn kleine tekenen van betrokkenheid op elkaar, die niemand van ons veel moeite hoeven te kosten en die, meer dan we vaak beseffen, helpen om die grote ingewikkelde machinerie die we maatschappij noemen, een beetje soepel te laten draaien. Ik pleit voor 2019 voor meer conventionele omgangsvormen!

Henk Fonteyn

Theoloog en voormalig Legerpredikant

Labels
Algemeen

« Terug