Menu

De stem van Bach

Bach.jpgdonderdag 18 april 2019

Het is traditie geworden: weer of geen weer, op Palmzondag ben ik in de Grote of Barbarakerk in Culemborg voor de uitvoering van de Johannes Passion. Al meer dan dertig jaar wordt deze hier professioneel uitgevoerd, altijd “verpakt” in een liturgisch avondgebed. En altijd is de kerk – met extra stoelen – royaal gevuld.

Dat geldt trouwens voor alle plaatsen waar de Mattheüs- of de Johannes Passie wordt uitgevoerd. Deze unieke verklanking en vertolking van de loodzware lijdensweg van Jezus raakt overduidelijk tot op vandaag harten en zielen. Bij deze uitvoeringen zijn geen “concertgangers” die zichzelf een avondje cultureel entertainment gunnen tegen een uiterst aantrekkelijk tarief (er gaat een collectezak rond, dus je kunt desgewenst zeer goedkoop profiteren van het gebodene …). Nee, geen “publiek” zijn we, maar deelnemer in dit muzikale drama. De teksten bieden geen mogelijkheid om op veilige afstand te blijven. Je kunt hier niet onderuit gezakt naar luisteren. Het gaat heel expliciet over ons, over mij, voortdurend word ik aangesproken. En het gaat natuurlijk over Hem, de waarachtige mens die zich voluit geeft in dienst aan God en mensen. Het gaat over zijn onschuldig lijden. Dat alles in een weergaloze muzikale schoonheid en zeggingskracht.

Ja, toegegeven, de teksten van de koralen in combinatie met het verhaal van de evangelist vormen zware kost. En inhoudelijk sluit het lang niet allemaal naadloos aan bij de manier waarop ik heden ten dage mijn geloof beleef en probeer te verwoorden. Dat grote accent op “Ich bin’s”, de gedachte “dat ik daar had moeten hangen”, ligt mij en veel hedendaagse gelovigen en zinzoekers te zwaar op de maag. Maar onvermijdelijk dwingt het tot nadenken en zelfreflectie. Als Christus, de vermoorde Onschuld, aanwezig is in het lijden van alle onschuldigen van alle tijden, dan kom ik niet onder de vraag uit aan welke kant ik sta, anno 2019. En zo is Bach, ruim twee eeuwen na zijn vruchtbare leven, met de hem geschonken gaven nog altijd instrument en voertuig van Gods Geest. Daar kan ik nou stil van worden.

Henk Fonteyn

Oud-legerpredikant, blogger

Labels
Algemeen

« Terug